كاظم كيائي فر( دبیر و کارشناس ادبیات)
در برخي دوره هاي تاريخي هر منطقه، شخصيتي آيينه ي تمام نماي جامعه ي خويش مي شود و زبان گوياي فرهنگ ، سنت ها ، رسوم وآداب ، شيوه ي زندگي حتي خرافه پرستي ها و پرده دري ها و هرزه درايي ها وحكايت ها وشكايت هاي مردم خود مي شود .
اين زبان گرچه لزوما ، هميشه در شعر ونثر متجلي نمي گردد ، اما اغلب چنين مي شود .
ادامه مطلب...
مينا سخايي ( داستان نویس و کارشناس ارشد ادبیات)
مردي ريز نقش ، پيچيده در قبايي كوتاه ، با دستاري بر سر از ميان طاق هاي ضربي بازار و كوچه هاي پر ولوله ي خشتي با سربِطاق هاي خنكي كه زنان وكودكانِ كوزه به دست ، پا كِشان يا به سرعت از پله هاي آن بالا و پايين مي روند ، مي گذرد .
ادامه مطلب...
احمد لطيف پور( دبیر و مولف کتب پژوهش تاریخی)
شُعراي بزرگ ، در جاي جاي سرزمين پهناور ايران اسلامي، معمولاً درمكان هاي سرسبز وخوش آب وهوا ، پرورش يافته وميدان بروز پيدا كرده اند ، امّا گاه،درمناطق گرم وخشكي نظير دزفول ، تك ستارگاني،با تأثير پذيري از شعراي بزرگ ايران زمين درآسمان شعر وادب درخشيده اند كه حتّي پس از حياتشان نيز،نور وگرمايشان ، روشني بخش وگرمي بخش محافل ادب دوستان اين مرزو بوم بوده است . يكي از اين ستارگان درخشان ، ملاّ محمّد تقي ناهيدي ، از شهر دارالمؤمنين، دزفول است . جثّه اي كوچك ، اندامي ريز ، بياني تند وصريح ، زندگاني سراسر فقر توأم با مشقّت وسختي ، خالق طنزي گزنده ، صراحت لهجه، طرح وبيان مسائل اجتماعي دوران خويش درانواع قالب هاي شعري ، از ويژگي هاي اين شاعرجنوبي است . استادي وزبر دستي ناهيدي در انتخاب واژه ها و وزن هاي مختلف شعري ، درخورتوجّه است . اگر او نبود شايد تا كنون بسياري از واژه هاي اصيل دزفولي در غبار زمان محو شده بود. وي از آهنگ وموسيقي شعري ودستگاه هاي ايراني بويژه حوزه مرثيه سرايي ، آشنايي كامل داشته ودر اين رهگذر بهرة كافي ووافي برده است . ناهيدي به رسم ديگر شاعران دوران قاجاريّه ، گاه در حوزة تكلّف وتصنّع محافل ادبي زمان خويش واردشده ودرزمينة اشعارتفنّني نيزهمچون اشعار بي نقطه، اخوانيات و.. طبع آزمايي نموده است . بهر حال پژوهش وكند وكاو در ادبيّات عاميانه ، درگويش هاي محلّي وفرهنگ غنيّ ومتنوّع اين سرزمين ، دستاوردهاي پرارزشي را براي نسل آينده به ارمغان خواهد آورد. ان شاء الله ..
ادامه مطلب...

